ហ្វេសប៊ុក៖ កាលពីពេលថ្មីៗនេះតាមរយៈគណនី ហ្វេសប៊ុកមួយដែលមានឈ្មោះថា Mich Vutha បានធ្វើការបង្ហោះនៅរូបមួយដែលបង្ហាញអំពី សកម្មភាពរបស់កូនកំលោះធ្វើការលាងជើង អោយកូនក្រមុំ។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ក្នុងនោះគណនីខាងលើក៏បានសរសេររៀបរាប់ ផងដែរថា ” មនុស្ស​ស្រី​គួរ​ឲ្យ​អាណិត​ណាស់​ កើត​មក​មិន​ទាន់​ដឹង​អ្វី​ផង ​គេ​ចាប់​ចោះ​ត្រចៀក​ធំ​ពេញ​វ័យ​បន្តិច​ ត្រូវ​មាន​ជំងឺ​ប្រចាំ​កាយ​រាល់​ខែ​ មាន​គ្រួសារ​ត្រូវ​បម្រើ​គេ​ជា​ប្តី​ ផ្ទះ​មិន​ស្អាត​ខុស​ខាង​ស្រី​ត្រូវ​មាន​កូន​ខាង​គេ​ហើយ​ដាក់​ត្រកូល​ខាង​គេទៀត​ មនុស្ស​ប្រុស​គួរ​ណាស់​តែ​ឲ្យ​តម្លៃ​មនុស្ស​ស្រី​ឲ្យ​បាន​ច្រើន”។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

គួរ​បញ្ជាក់​ផង​ដែរ​ថា​ពិធី​លាង​ជើង​នេះ គឺ​មាន​តាំង​ពី​យូរ​ណាស់​មក​ហើយ ​ដែល​ចាស់ៗ​ពី​សម័យ​បុរាណ​តែង​តែ​ប្រារព្ធ​ឡើង​ និង​ធ្វើ​តៗ​គ្នា​រហូត​មក​ជា​ពិសេស​នៅ​ក្នុង​ពិធី​រៀប​អាពាហ៍ពិពាហ៍ ​គេ​តែង​តែ​ប្រារព្ធ​ពិធី​លាង​ជើង​នេះ​ជានិច្ច​មិន​ដែល​ខក​ខាន​ឡើយ ប៉ុន្តែ​ទើប​ប៉ុន្មាន​ឆ្នាំ​ចុងក្រោយ​នេះ​លែង​មាន​ហើយ​ដោយ​ហេតុ​ថា ​មនុស្ស​ស្រី​ប្រុស​មាន​សិទ្ធិ​ស្មើ​គ្នា ដូច្នេះ​បាន​គេ​កាត់​ពិធី​នេះ​ចោល។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

បើ​តាម​ការ​ដក​ស្រង​ពី​ឯកសារ​ស្រាវជ្រាវ​ ឬ ​ពី​ទំព័រហ្វេស​ប៊ុក​របស់​អ្នក​និពន្ធ​ជើង​ចាស់ លោក​ស្រី កែវ ច័ន្ទបូរណ៍ បាន​ឱ្យ​ដឹង​ថា តាម​តម្រា​សម័យ​នគរគោកធ្លក ស្ត្រី​ជា​អ្នក​ដឹក​នាំ​ប្រទេស​ខ្មែរ​នៅ​ពេល​មាន​ពិធី​មង្គល ខ្មែរ​មាន​ប្រារព្ធ​ពិធី​បុរស​លាង​ជើង​ស្ត្រី។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ក្រោយ​ពី​បាន​ទទួល​ឥទ្ធិពល​ពី​ប្រទេស​ឥណ្ឌា ដែល​នាំ​ចូល​មក​ខ្មែរ​នូវ​លទ្ធិ​ព្រហ្មញ្ញសាសនា ប្រទេស​ខ្មែរ​បាន​ចាប់​ផ្តើម​ផ្លាស់​ប្តូរ​ទំនៀម​នេះ ​ដោយ​ឱ្យ​ស្រី្ត​ជា​អ្នក​លាង​ជើង​បុរស​ទៅ​វិញ។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

នៅ​ជំនាន់​ដើម ពិធី​លាង​ជើង​នេះ​ច្រើន​ធ្វើ​នៅ​តំបន់​ស្រុក​ស្រែ​ចំការ​ជនបទ ដែល​កូន​កំលោះ​ត្រូវ​ដើរ​ជើង​ទទេ កាត់​ភូមិ កាត់​ស្រែ ពី​តំបន់​ឆ្ងាយ មក​ផ្ទះ​ខាង​ស្រី ចូល​មក​ដល់​ហើយ​ខាង​ស្រី​បង្ហាញ​សុជីវធម៌ ដោយ​ការ​ទទួល​ហុច​ទឹក ឱ្យ​ខាង​ប្រុស លាង​ជើង​ឱ្យ​ស្អាត មុន​នឹង​ឡើង​លើ​ផ្ទះ ​កុំ​ឱ្យ​ប្រឡាក់​ផ្ទះ​។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

នៅ​ក្នុង​ន័យ​ប្រៀប​ធៀប គេ​ច្រើន​ធ្វើ​ពិធី​នេះ​លាង​ជម្រុះ នូវ​អតីត​កាល​មិន​ល្អ របស់​បុរស (បើ​សិន​ជា​មាន​ខិល​ខូច​ពី​មុន​មក) ថ្ងៃនេះ​សូម​ឱ្យ​លាង​ស្អាត ជ្រះ​មន្ទិល បង្ហាញ​នូវ​ជើង​ស្អាត​សម្រាប់​ដើរ​ក្នុង​ភាព​សុច​រិត បរិសុទ្ធ ជា​មួយ​គូស្រករ​ដែល​បម្រុង​រៀប​ការ​នឹង​គ្នា។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ពិធី​នេះ ក៏​មាន​ប្រារព្ធ​ដោយ​ឱ្យ ​សាមី​ខ្លួន​ខាង​កូន​កំលោះ​លាង​ជើង​ឱ្យ​កូន​ក្រមុំ​ដែរ ដើម្បី​ជម្រះ​មន្ទិល​ដូច​គ្នា​។ អ្នក​ស្រី​កែវ ច័ន្ទ​បូរណ៍ ​ក៏​ធ្លាប់​បាន​លើក​ឡើង​បន្យ​ផង​ដែរ​ថា​ កាល​នៅ​ជំនាន់​ខ្ញុំ​នៅ​ក្មេងៗ អ្នក​ស្រុក​ភូមិ​ខ្ញុំ​រៀប​ការ​ដោយ​មាន​ពិធី ឱ្យ​សាមី​ខ្លួន​កូន​កំលោះ​ និង ​កូន​ក្រមុំ លាង​ជើង​ឱ្យ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ដើម្បី​ជម្រះ​ឧបទ្រព និង​បង្កើន​រាសី​ជូន​គូ​ស្រករ​។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

តាម​ការ​ពិត ពិធី​នេះ​ជា​ពិធី​ប្រារព្ធ​ដ៏​វិសេសវិសាល​មួយ​ដើម្បី​បង្ហាញ​នូវ​ចំណង​មនោសញ្ចេតនា ស្មោះ​ស្ម័គ្រ​រវាង​គូ​ស្រករ​ គឺ​​ការ​ផ្តិត​នូវ​សេចក្តី​ស្រឡាញ់​សូម្បី​តែ​ចុង​ជើង​ដែល​ដើរ​នឹង​ដី​ក៏​គេ​នៅ​ស្រឡាញ់​គ្នា​ដល់​កម្រិត​នោះ។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

នោះ​ហើយ​ជា​ការ​បង្ហាញ​ថា​នៅ​ក្នុង​ជីវិត​ទោះ​ក្រ​ ឬ​មាន សប្បាយ​លំបាក​យ៉ាង​ណា ប្តី​ប្រពន្ធ​អាច​ទទួល​គ្នា​បាន​ជា​និច្ច ​មិន​ប្រកែ​ប្រកាន់​ គឺ​មាន​ការ​យោគ​យល់​អធ្យាស្រ័យ​ និង​ផ្តល់​តម្លៃ​ចំពោះ​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក ​គឺ​ជា​ពិធី​តំណាង​ឱ្យ​ស្វាមី ​ដែល​អាច​បម្រើ​ស្ត្រី​ពេល​មាន​ជំងឺ​មាន​កូន​ខ្ចី​មាន​ទទួល​គ្រោះ​ថ្នាក់​ផ្សេងៗ​ដោយ​គ្មាន​ការ​ប្រកាន់​វណ្ណៈ របស់​ខ្លួន​ថា ​ជា​ប្រុស បន្ទន់​ខ្លួន​ធ្វើ​កិច្ច​ការ​ដូច្នេះ​មិន​បាន​ឡើយ​។​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​

ចំណែក​ទឹក​លាង​ជើង​វិញ​ទៀត​សោត ​គេ​ប្រារព្ធ​ដោយ​យក​ទឹក​ដូង​ មក​លាង​ជើង​ជា​តំណាង​ទឹក​ចិត្ត​បរិសុទ្ធ​ស្អាត​ស្អំ (ទឹក​បេះ​ដូង) ឬ​ទឹក​សួគ៌​អមិត្រ​ ពរ​ជ័យ​សាធុ​ការ សម្រាប់​លាង​ជម្រះ​នូវ​មន្ទិល​ទាំង​ឡាយ របស់​បុរស​ដែល​ធ្លាប់​មាន​ពី​អតីតកាល ឱ្យ​ជ្រះ​ស្អាត​ល្អ​បរិសុទ្ធ ​ចាប់​តាំង​ពី​ថ្ងៃ​ថ្មី​នេះ​ត​ទៅ ​លែង​បង្ក​មន្ទិល​បន្ត​ទៅ​ទៀត​បន្ទាប់​ពី​រៀប​ការ​ហើយ​។

ប៉ុន្តែ​ទំនៀម​ទំលាប់​ទាំង​អស់​នោះ​ត្រូវ​បាន​លុប​បំបាត់​ទាំង​ស្រុង​ដោយ​សារ​តែ​ហេតុ​ផល​ថា ​ការ​ធ្វើ​បែប​នេះ​អាច​ឲ្យ​អាប់ឱន​កិត្តិយស​ទាំង​ខាង​ប្រុស​ និង​ខាង​ស្រី​ហើយ​ប៉ះ​ពាល់​ដល់​សិទ្ធ​យេនឌ័រ​ដែល​និយាយ​ថា​មនុស្ស​ប្រុស​ និង​ស្រី​គឺ​មាន​សិទ្ធ​ស្មើ​គ្នា៕​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​